Standplaats: zon/halfschaduw Bloemkleur: blauw Bloemhoogte: 10 cm Bloeitijd: mei - augustus Bladkleur: groen Bladhoogte: 10 cm Aantal per m ²: 16 stuks Toepassing: Border- / Rotstuinplant Herkomst soort: Winterhardheid: tot °C (Zone ) Opmerking: Van het Griekse lithos = steen en doron = geschenk. Sierwaarde: De bloemen. Zorg voor een droge, kalkvrije grond en een warme, zonnige standplaats. Na de bloei de uitgebloeide stengels maximaal n derde terugknippen. Bij oostenwind in de winter de plant afdekken. Een rijkbloeiende plant die ook verticaal in muurtjes kan worden geplant. Wintergroen. Bron: Ploeger de Bilt

standplaats: zonnig, beschut hoogte: 15cm bloeitijd: mei- juli Bloemkleur: helderblauw herkomst: pyrenen opmerking: vocht in de winter kan schade aanrichten

Bloemkleur: blauw Bloeitijd: mei, juni, juli, augustus Hoogte: 20 cm Groeiwijze: bodembedekkend Blad/loof: bladverliezend, groen Grondsoort: zandgrond, normale grond Vochtigheid: droog Licht: zon, halfzon

Standplaats: zon/halfschaduw Grondsoort: alle Volwassen hoogte: 3 meter na 10 jaar Bloeitijd: juni - juli Bloemkleur: groen Bladkleur: groen Winterhardheid: goed Snoei: Toepassing: Herkomst: Opmerking:

Standplaats: zon/halfschaduw Grondsoort: alle licht vochtige Volwassen hoogte: ca. 10 meter Bloeitijd: juni - juli Bloemkleur: wit Bladkleur: donkergroen, in de herfst geel Winterhardheid: goed, bladverliezend Snoei: Toepassing: Herkomst: Amerika, Afrika en Azi Opmerking: Stam en takken zijn doornloos.

De plant wordt 0,45-1,20 m hoog, vormt wortelstokken, meestal liggende bovengrondse uitlopers en stengels, die op de knopen wortelen. De meestal gootvormige, 5-10 mm brede, kale bladeren zijn gekield en aan de onderkant, randen en nerf ruw. Het tongetje (ligula) is 5 mm lang. De samengedrukte bladscheden zijn glad. In stromend water kunnen de drijvende bladeren lang worden. Mannagras bloeit van mei tot augustus met lange, smalle pluimen. De onderste zijtakken staan alleen of met twee bij elkaar. De tot 2,5 cm lange aartjes zijn vrij losbloemig. De kelkkafjes zijn vliezig. Het onderste kelkkafje is 2-3 mm lang en het bovenste een millimeter langer. Het bovenste, 6,5 mm lange, aan de top gekartelde kroonkafje heeft twee spitsjes en ongeveer dezelfde lengte als het onderste. De 2-3 mm lange helmknoppen zijn violet of soms geel. Aartje De vrucht is een vaak kleverige graanvrucht. De plant komt voor op natte, voedselrijke grond langs sloten, in grasland, loofbossen en stromend water. Ook staat mannagras op drooggevallen plekken. Bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Mannagras

Standplaats: zonige plaatsen Bloemkleur: Wit /Bleekrood Bloemhoogte:20-40 cm Bloeitijd: Juni/Aug. Bladkleur: Groen Bladhoogte: Plantdiepte: Aantal per m ²: Toepassing: Herkomst soort: Zuid en midden Europa. Winterhardheid: Goed. Opmerking: Genadekruid bloeit van juni tot augustus met witte of bleeklilarode, 1-1,8 cm grote bloemen, die apart in de bladoksels staan. De kroonbuis is lichtgeel of bruinachtig rood. Onder de kelk zitten twee steelblaadjes.

Jiaogulan is een klimplant en alhoewel hij tot de familie van de komkommer en meloenen behoort heeft hij niet de typische vruchten. Er zijn meer dan 13 verschillende soorten die van de Gynostemma afstammen. De meeste van deze en vooral de pentaphyllum groeien in het zuidwesten van China, terwijl andere soorten ook in andere Aziatische landen voorkomen. De pentaphyllum is echter de meest bekende en deze wordt inmiddels in vele landen gecultiveerd als theeplant en op plantages verbouwd. De meest onderzochte soort is de pentaphyllum terwijl ook sommige van de andere soorten onderzocht werden en dezelfde eigenschappen vertoonden. Andere minder bekende soorten zijn de drie- en zevenbladige Jiaogulan, die meer bitterstoffen bevatten en minder zoet van smaak zijn. Sommige soorten groeien nog in het wild in de provincies Shaanxi, Yunnan, Guizhou, Guangxi en Hunan. Jiaogulan vind men vooral op de hoger gelegen plateaus in de bergstreken waar het klimaat vochtig is. Jiaogulan houdt van een vochtige bodem zonder direct zonlicht, veel warmte en een schaduwrijke omgeving. In een koude omgeving groeit Jiaogulan niet goed. De beste omgeving is een kas of een warme kamer. Wanneer het vriest sterft de plant tot op de wortel af. Na de winter loopt hij echter weer uit en begint hij opnieuw te groeien. De Jiaogulan is een tweeslachtige plant, wat betekent dat hij zowel mannelijk als vrouwelijk is en moet samengroeien om vruchtbaar zaad te kunnen voortbrengen. In de zomer komen er bloesems met vaalgele bloemen aan de plant. De vrouwelijke plant draagt bessen die later, als ze rijp worden, zwart kleuren en dan zaadjes in zich dragen. Men kan de plant vermenigvuldigen door het uitzaaien van het zaad of door het afsnijden van een stukje stengel met tenminste n blaadje eraan. Men steekt de afgesneden stengel in de grond en bedekt deze met aarde. Het duurt ongeveer 20 dagen tot de stengel wortels krijgt. Daarna trekt men de plant uit de grond en snijdt de stengel ter hoogte van de wortel in. Hierdoor krijgt de plant een uitgebreider wortelstelsel waardoor hij beter kan groeien. Jiaogulan is een snelgroeiende plant die s nachts 6 cm. kan groeien. Als men de plant in de winter buiten laat overwinteren is het verstandig de wortels met een laagje turf te bedekken. Binnenshuis groeit de plant verder en men kan dan ook s winters de bladeren vers plukken om te eten of om er thee van te zetten. Jiaogulan wordt meer keren per jaar geoogst waarbij metingen aantoonden dat de plant in het begin van de zomer de hoogste concentratie gypenosiden bevat, terwijl de in het wild voorkomende planten de meeste gypenosiden in augustus bevatten. De smaak wordt dan ook sterk be¯nvloed door het jaargetijde waarin geoogst wordt en de gesteldheid van de grond waarop de plant groeit.